انگشت یازدهمم را بریدم....

دور آن چند دور نخ پیچیدم و محکم گره زدم... اول سیاه و سرد شد ولی بعد دوباره با لجبازی رگ دواند و گرم شد...

کارد تیز نداشتم. قیچی را با صابون شستم، محکم گرفتمش و بعد....

نصفش را بریدم و با ترس رهایش کردم... خون تمام زمین را قرمز کرده بود...

انگشت نصفه قطع شده آویزان مانده بود و زخم از شدت خونریزی دیده نمیشد...

بدنم یخ زد. با ناخنم زخم را بررسی کردم، دقیقا نصف راه را رفته بودم...

به خودم یادآوری کردم که این خواست خودم بود و فردا که بیاید دیگر دردی نخواهم داشت و مثل همه ی 10انگشتی ها میشوم...

ترسم ریخت...

قیچی را برداشتم، خون را کنار زدم، دوباره انگشت را گرفتم و... خلاص....

                                                                                                             من، دیگر من نبودم....